Ode aan de buik

door Hilda

Laatst kreeg ik in één week meerdere opmerkingen dat men het nu “toch wel kon zien”. Mijn buikje bedoel ik. Zou het nu echt al te zien zijn of zit iedereen nu in één keer naar mijn buik te staren en valt mijn altijd al aanwezige buik nu extra op? Gelukkig las ik op een zwangerschapssite dat het inderdaad vanaf die week wel eens te zien zou kunnen zijn. Ik had mijn legitieme buik!

Volgens mij is het een combinatie van meerdere factoren. Uiteraard er komt nu echt een beetje zwangerschapsbuik, maar buikspieren heb ik niet meer om over te spreken. Laatst probeerde ik in bed mijn buik in te trekken en kwam tot de vreemde conclusie dat wat ik ook probeerde, mijn buik geen centimeter naar binnen ging. Ik heb het idee dat mijn buikje nu ook alles een beetje naar boven schuift, dus mijn buik komt wat hoger te zitten. Daarnaast is mijn stoelgang ontzettend traag (zal je de details besparen) wat ook te zien moet zijn. In ieder geval: mijn spijkerbroek ging hoe langer hoe meer knellen en precies op de plek waar dat het minst oncomfortabel is.

Het grote voordeel is in ieder geval dat ik mijn buik niet meer hoef te verbergen want ik ben zwanger. Halleluja!!! Om dit te vieren heb ik zaterdag 1 september mijn enige echte zwangerschapsbroek gehaald.

Geert ging die zaterdag met een collega naar de races, dus: shoppen! Aangezien er in Meppel niet veel zwangerschapskleding te vinden is (volgens mij 1 winkel in het centrum die ik niet zoveel aan vond en babyshop Jeanette die alleen van die dure merkkleding verkoopt) besloot ik mijn jachtgebeid te verplaatsen naar Zwolle. Simone gebeld of ze zin had, maar die stond op de markt in Heerenveen bij Jay en haar klei-kunst. Hmm, dan maar naar Heerenveen want daar zijn nog verrassend veel winkels!

Plan: lekker uitslapen tot een uur of 10, douchen, boodschappen en dan om een uur of 12 op de trein naar Heerenveen. Realiteit: wakker worden om 9.15 om nog heeeel even te liggen, verslapen tot 12:15. Als de sodemieter douchen, snel en zo efficiënt mogelijk boodschapen doen en racen naar de trein om die om 14.05 nog net te halen. Ik kan het gooien op zwangerschapsvermoeidheid maar wees eerlijk: what’s new?

Eenmaal aangekomen het centrum in gestruind. Het was prachtig zonnig weer met muziek en theater in de stad. Aan de gracht zaten Jay en Simone, keurig achter hun kraampje. Ik krijg dikke knuffels, een aai over mijn buik en Jay wil er alles over weten. Ik vertel het haar graag. Jay maakt van alles met klei: hangers, objecten, complete klokken (pendules) en nog veel meer (www.jaysclays.com binnenkort vernieuwd). Ik heb er een poosje bij gezeten met mijn artistiekste blik en ben er toen met Simone tussen uit gepiept op zoek naar een broek met mijn naam er op.

Mijn mooie nieuwe positiebroekHet fijne van Simone is dat ze, als ze eenmaal door heeft wat ik wil, meteen een heel rek leeg scheurt zodat ik met een hele voorraad de kleedkamer in kan. In de Miss Etam slaan we dan ook onze slag: een broek met een smal elastiek, een met een breed elastiek en een zwarte spijkerbroek, alles in verschillende maten. Vervolgens nog 3 topjes. De eerste broek is meteen raak. Die met het smalle elastiek. Wat een verademing, deze zit lekker! De maat is ook goed. Voor de zekerheid pas ik nog een maatje groter, maar die is echt te groot.(jeeee!). Die met de brede band is duidelijk een maatje te groot maar ik pas hem toch. Haha, als een hobbezak kan ik het elastiek bijna tot aan mijn oksels trekken. We lachen er smakelijk om! De zwarte is mij te vaal, ik voel me weer dat rockertje van 15.

Eén topje vind ik echt leuk: hij loopt onder mijn borsten wat wijder uit en hij is zwart met vrolijke “retro” stippen. En waar hij uitloopt zit een leuk zwart lint. Dat is em. De andere twee topjes zijn oudbollig en komen dus niet door de keuring.

Tevreden loop ik de winkel uit met een (niet al te dure) broek en topje. Missie geslaagd.

Al met al bezoeken we vier winkels met positiekleding waarvan ook de C&A. Daar vind ik nog een leuk zwart/wit jurk-achtig dingetje waar ik mooi een legging of maillot onder kan doen, voor de helft van de prijs. In de kleedkamer verruil ik mijn oude spijkerbroek voor de nieuwe. Wat zit hij lekker zeg!

Als we terug komen laat ik trots mijn nieuwe aanwinsten zien. Jay is gepast onder de indruk. Snel haal ik nog een bos bloemen, want we zijn uitgenodigd voor een afdelingsbarbecue van Geerts werk. Dan moet ik alweer naar het station. Tevreden zit ik in de trein. Ik heb mijn eerste positiemode aangeschaft (BH’s niet meegerekend) en met een goede reden! De oude spijkerbroek verdwijnt voor de komende periode in de kast, benieuwd of ik hem ooit weer aan kan. Bye bye, tot over een jaar… Vanavond ga ik in mijn nieuwe outfit!!

Reageer ook:


WordPress