Lowlands, here we come!

door Hilda

LowlandsWe gaan naar Lowlands toe, we gaan naar Lowlands toe! Jee, aan het eind van onze vakantie pikken we nog “even” een weekendje Lowlands mee. Bij de Gamma hadden ze voor zeer weinig hele handige rugzakken, met veel vakken en riempjes. Met als gevolg dat we donderdagochtend volledig bepakt en bezakt klaar staan met onze overvolle rugzakken.

Onze aankoop van het jaar: een werptentje: een tent die -zodra deze uit de schijfvormige tentzak komt- binnen een paar seconden uit zichzelf staat. Ideaal! Simone staat om 12 uur voor onze deur om te lunchen en samen vertrekken we kort na de lunch naar Biddinghuizen.

entreeEenmaal aangekomen (half uurtje file voor de camping) blijkt dat ze de poorten (in plaats van om 18 uur) nu al open gegooid hebben en dat we langzaam maar zeker al het terrein op schuifelen. We zoeken de achterste camping op: lekker dicht bij het festivalterrein, maar ver genoeg van de 24-uurs/beuk tent. We hebben voor de verandering alle ruimte om ons tentje op te zetten, olé!

Eenmaal opgezet blijkt het o zo “handige” werptentje schattig maar toch wel erg klein. Onze slaapmatjes krullen bij de punten en daarmee is ons tentje eigenlijk ook vol. Gelukkig mogen onze tassen in Simone’s riante koepeltent. Al snel komen Nynke, Rogier, Charlotte en later Mario er ook bij. Het feest kan beginnen!

3 dagen lang staat alles in het teken van feest, muziek en mensen. Het is weer een geweldig festival. Vrijdag hebben we af en toe nog een bui, maar voor de rest is het droog en zonnig! Mijn gebedjes zijn verhoord (waarvoor dank). Er zijn dit jaar naar mijn gevoel wat minder grote namen, maar dat is juist wel leuk vind ik. Ik heb veel gezien (vooral met Nynke) en erg genoten.

Het is vreemd om het hele festival nuchter te blijven. Ik zie veel mensen er lustig op los drinken en blowen. Geen traditionele cocktail voor mij om het festival te beginnen. Maar ik ben zen en ga er lekker van genieten. Ik merk dat instelling belangrijker is dan genotsmiddelen. Ik swing lekker mee en hou het allemaal prima vol.

Het enige wat ik er van merk is dat ik aan het eind van de dag een beetje bandenpijn heb. Het voelt als spierpijn in mijn baarmoeder. Maar het is niet al te erg en ik maak me dus geen zorgen. ’s nachts doe ik mijn oordopjes in en kruip lekker tegen mijn altijd-warme-Geert aan. Een nachtelijke regenbui laat zien dat ons minitentje redelijk waterdicht is (zolang je het doek maar niet aanraakt).

Er is weer van alles te eten, van patat tot Thaise maaltijden. Ik heb zelfs twee keer sushi gehad! Ze hadden namelijk ook setjes zonder rauwe vis! Ik heb wel veel minder behoefte dan anders aan vette hap en eet me helemaal te pletter aan verse vruchtensappen en fruitsalades. Lekker… En natuurlijk pannenkoek met spek en stroop.

VestjeIn één van de marktstandjes vind ik vesten in alle maten; ook hele kleintjes. Wat zijn die grappig zeg! Vrolijk gebreide blokjes met een puntcapuchon en kwastjes. Ik ben verkocht. Om te vieren dat het eerste trimester voorbij is koop ik op Lowlands mijn eerste kledingstuk voor mijn nog te komen kindje. De gup zal het vestje pas aan kunnen als het tussen de 1 en 2 jaar is, maar het is zo schattig!

Nynke en Charlotte blijven er bij dat het een meisje wordt en dat ze Rosé gaat heten. Er wordt flink op geproost (met meegesmokkelde rosé uiteraard). Een jongen wordt dan voor de zekerheid Duveltje. Ze vinden zelfs een baby T-shitje met “Duveltje” er op. het wordt stiekem gekocht maar binnen 15 minuten ook weer verloren. Hè… Je moet weten dat Nynke constant van alles kwijt is dit jaar. Ik heb haar wel 3 keer van een nieuw programmaboekje voorzien.

Na drie dagen zit het er weer op. Maandagochtend pakken we ons boeltje weer op. het hele veld ligt bezaaid met overgebleven tentjes, partytenten en andere troep. geert scoort een nieuwe zak voor ons grondzeil en een opwindbare lamp/radio (met kapot zwenk-hengsel). We droppen Mario in Zwolle en Simone op het station van Meppel. Op de bank vallen we meteen in slaap. Hoezo lekker uitgerust van vakantie?

Reageer ook:


WordPress