Naar de verloskundige!

door Hilda

Afgelopen vrijdag mijn kantoor uit huis verhuisd en zaterdag begonnen met slopen. Vandaag weer verder gegaan en tussen door even naar de verloskundige. Joepie!!

Uiteraard eerst de lijst met vragen doorgelopen:
–    gezondheid: check – uitstekend
–    aangeboren afwijkingen in familie: check – niet in eerste lijn
–    laatste menstruatie en zwangerschapstest: check – in agenda
–    bloeddruk en gewicht: check – mooi laag en redelijk hoog (ahum)
–    resultaten bloedtest: check – geen enge ziektes, ziet er goed uit

Vanwege mijn “lichte overgewicht” moet ik in week 20 nog een keer mijn suiker laten prikken. Op zich is mijn suiker nu uitstekend (4,8) maar ze willen zeker weten dat ik geen zwangerschapssuiker krijg. In week 20 mag ik ook de echo  laten doen.

De uitgerekende datum is nu toch weer op een week later gezet: 19 februari. He, ben ik nog geen 12 weken zwanger maar weer 11 weken! Nou ja, ik verander het wel weer op de pagina “Dit kriebelt er…”.

Toen kwam het leukste: hartje luisteren!
Ze waarschuwde me: waarschijnlijk hoor ik niets omdat het nog iets te vroeg was om iets te horen. Ze wilde het uiteraard wel proberen, maar ik moest niet schrikken als ik niets te horen kreeg. Maakt niet uit: proberen! Met zo’n ding op mijn buik hoorde ik van alles maar geen hartje… Opeens zij ze: ik heb het al gehoord. Oh ja? Wat hoorde ze dan?

Ze probeerde het nog eens en opeens was het daar: ksssdng, ksssdng, ksssdng, ksssdng. Wow! Wat leuk! Ik had verwacht dat het zo snel als bij een muisje zou kloppen, maar het ging veel langzamer. Gelukkig: het zit er nog, alive and kicking (of eigenlijk beating).

Snel naar huis om het Geert en Arne te vertellen…

Reageer ook:


WordPress