Er verandert iets

door Hilda

Deze week was Casper een beetje anders dan normaal. Als we uit zicht verdwijnen begint hij plotseling te huilen totdat hij ons weer ziet. Als hij even geen aandacht krijgt dan uit hij zijn ongenoegen door te gaan gillen. Niet altijd, soms speelt hij ook heel lief, maar het is wel iets nieuws. Volgens mij begint hij oorzaak en gevolg door te krijgen.

Van de week na het eten zaten we nog even aan tafel. Casper speelt dan met een lepeltje. Ik heb een bakje gepakt en hem voorgedaan hoe je daar een lepeltje in kan stoppen. Als ik op het bakje wees probeerde hij dat ook. De motoriek is soms nog wat onhandig en hij laat het lepeltje pas los als hij zijn knuistje weer uit het bakje heeft, maar het principe is duidelijk en mega-interessant.

Ook vindt hij het leuk om de lepel na het eten in mijn mond te stoppen als ik zeg: hapje voor mama.
Het lijken misschien basale dingetjes, maar ik vind het erg knap van hem.
Het leuke is dat je nu echt dingen voor kan doen, dat hij leert.

We hebben een DVD en een boekje met babygebaren. (www.babygebaren.nl).
Het blijkt dat kindjes al veel sneller met gebaren iets kunnen vertellen wat met de stem nog niet lukt.
Het is gebaseerd op de doventaal.
Het vraagt nog wel veel oefening en toewijding, ik ben benieuwd.

Reageer ook:


WordPress