Coby

door Hilda

Huisje Coby NijmeijerEr was eens een heel klein huisje, met naast dat huisje een deurtje waar je door kon gaan. Via dat deurtje kwam je in een steegje en via een poortje bij het tuintje van dat huisje. In dat tuintje en in dat huisje stond allemaal speelgoed. En iedere dag kwamen er kindertjes om met dat speelgoed te spelen. En op donderdagavond werd al dat speelgoed weer opgeruimd want dan begon het weekend. Dan werden de meubels weer op hun plek geschoven en bleven ze staan tot zondagavond. Want maandag begon alles weer opnieuw en was het huisje weer voor de kindertjes. En zo ging dat al jaren.

Het klinkt als een sprookje, maar het is het huis van Coby Nijmeijer, de gastmoeder waar Casper twee dagen per week heen gaat. Toen ik te horen kreeg dat Casper maar 1 dag per week naar de opvang kon moest ik een andere oplossing bedenken. Gelukkig heeft speelwerk ook een gastouderbureau. En gelukkig bleek dat gastouderbureau al heel snel een oplossing te hebben in de vorm van Coby. We hebben een kennismakingsgesprek gehad en vanaf mei gaat Casper er op maandag en dinsdag heen.

Coby heeft Casper op schootIn het begin vond ik het moeilijk Casper af te staan en vaak mis ik hem natuurlijk ook. Maar hij is in goede handen. Een keertje moest Casper wat huilen toen ik hem bij Coby bracht en stond ik hem daar maar wat te troosten, zonder echt veel effect. “Geef maar” zei Coby. Ze pakte hem over, leidde hem af en stil was hij! Daar stond ik dan, zijn liefste moeder die hem niet stil kreeg maar Coby wel… Dan zie je toch jaren ervaring van haar eigen (klein)kinderen en vele oppaskindjes.

Aan het eind van de middag haal ik hem weer op en vaak is het er een gezellige drukte. Soms eten er kindertjes mee of tref ik andere moeders. Het is soms nog wat wennen, vooral het op tijd vertrekken ’s morgens. Maar het went. Coby vertelde dat we het treffen met Casper, het is een gemakkelijk ventje. Natuurlijk weten we het wel, maar het is zo heerlijk om te horen en zij kan het weten! In een schriftje wordt elke week bijgehouden hoe het gaat, ze plakt er ook foto’s bij. Leuk voor later.

Al met al denk ik dat we het zo leuk voor elkaar hebben. Soms voel ik me schuldig dat Casper al zo jong naar de opvang gaat en vraag ik me af of ik minder moet gaan werken. Aan de andere kant zie ik dat Casper het allemaal prima vind, dus voor hem hoef ik het geloof ik niet te laten. Hij leert nu ook al vroeg met andere mensen en kinderen om te gaan en dat vind ik wel prettig. Tot zijn vierde jaar zit hij wel goed. En voor je het weet is dat ook al weer zo ver.

Dit kreeg Casper bij Coby

Reageer ook:


WordPress