Oorpijn is echt niet fijn!

door Hilda

Mijn mannetje is voor het eerst ziek geweest. Dat was echt niet fijn.
Begin juni werd ik flink verkouden. Met een verdopte deus en tranende ogen zat ik achter mijn computer. En je raad het al: binnen de korste keren begon Casper ook te snotteren. Het voeden ging die week ook wat moeilijk omdat hij dan wat huilde. Met een flesje gebeurde dat trouwens niet. Zaterdag 7 juni kwamen Jelte en Carolien langs en aan het begin van de avond was er niets aan de hand Totdat we hem op bed wilden doen. Hij bleef maar huilen en wilde niet dat we hem neerlegden. We hebben hem dan maar een hele poos bij ons gehouden, op schoot en in het wippertje. Op een gegeven moment was hij heel erg moe en heb ik hem liggend nog een voeding gegeven waarbij hij al drinkende in slaap viel.

Casper bij ons in bed

De volgende dag moest hij weer zo huilen en viel het ons op dat hij steeds met z’n knuistjes bij z’n oortjes zat. Toch het nummer van de thuiszorg gebeld. Die bevestigde ons vermoeden. Ook dat de borstvoeding lastig gaat in tegenstelling met de fles hoort bij oorpijn omdat hij aan de borst veel harder moet zuigen en dat doet pijn. Ze adviseerde ons contact op te nemen met de huisartsenpost. Zogezegd zo gedaan. Gelukkig had ik al neusspray en zetpilletjes met paracetamol in huis gehaald (moeders: doen!). Als het na 3 dagen nog niet over was moesten we contact opnemen met de huisarts.

Die week ging het wel weer goed. Maandag heb ik hem wel thuis gehouden. Ik heb gewerkt terwijl hij sliep en geregeld dat hij donderdagochtend nog naar Coby kon zodat ik mijn werk wat kon inhalen. Hij sliep die week wel onrustig en was af en toe wat huilerig, maar hij leek geen echte pijn meer te hebben.

Tot het weer weekend was. Weer brullen, dit keer echt hard. Wat zielig! De 3 zetpillen die hij mag zo veel mogelijk over de dag verdeeld en maar troosten. Gelukkig viel hij van de paracetamol heel diep in slaap. Het was dat weekend erg warm, dus hebben we hem in de kinderwagen op de gang gezet, waar het wat koeler was.

Maandag meteen met hem naar de dokter geweest en een penicillinekuurtje gekregen. Ze hadden het gemengd met vloeistof en ik kon hem 3 maal daags 1 ml geven. Gelukkig vond hij het heel lekker en at hij het met gemak van een theelepel. Die maandag heb ik hem bij me in bed gelegd en gewacht tot hij in slaap viel. Iedere keer als ik uit bed wilde stappen, huilde hij weer dus ben ik maar bij hem blijven liggen. Zo is hij al slapend en huilend de dag door gekomen. Het is echt vreselijk te zien dat m’n ventje zo’n pijn heeft terwijl je er zo weinig aan kan doen. Ik zou het zo over willen nemen of hem zeggen dat het wel weer over gaat, maar dat kan nou eenmaal niet. Mijn enige troost is dat hij het zich, wanneer dit allemaal weer voorbij is, zich er niets meer van zal herinneren. Het enige wat ik kon doen was hem troosten en dicht bij hem blijven. Toen Geert iets eerder thuis kwam heb ik even mijn hart bij hem opgehaald want het was echt een zware dag.

De volgende dag ging het weer wat beter en heb ik hem toch maar weer naar Coby gebracht.
Aan het eind van de week knapte hij weer lekker op en in het weekend ging het weer goed. Vorige week was hij weer helemaal zijn eigen vrolijke zelf. Gelukkig maar. Hij bleef alleen wat snotterig.

Afgelopen zaterdag begon de ellende echter weer opnieuw. Casper wilde ’s avonds niet slapen en bleef weer huilen. Op een gegeven moment toch maar weer de huisartsenpost gebeld en met hem er heen gegaan. Een jonge stagiaire en een arts hebben naar zijn oortjes gekeken. Dat was lastig want Casper blijkt kleine oorgangen te hebben. Heel rustig en zelfs vrolijk onderging hij het onderzoek. Toen ze echter in zijn linkeroortje keken, moest hij huilen. Ze dachten ook iets van ontsteking te zien. Advies: sprayen met neusspray en een zetpilletje. Zo gezegd zo gedaan en gelukkig sliep hij de hele nacht rustig door.

Gistermorgen was alle weer in orde. We hadden een afspraak bij Jelte en Carolien in Leeuwarden en daar zijn we dan ook heen gegaan. Daar werd hij weer huilerig. Steeds maar bij ons gehouden totdat hij na het eten echt slaperig werd en ik hem na een voeding eindelijk in de kinderwagen kon leggen. En wij maar zeggen: echt het is een heel rustig baby’tje. Jelte en Carolien treffen het niet met Casper.

Vanmorgen leek het wel weer goed dus heb ik hem toch maar weer naar Coby gebracht. Als het niet gaat belt ze me en haal ik hem weer op. Ik heb ook even de huisarts gebeld en overlegd. Als het morgen niet gaat dan breng ik hem weer langs. Afwachten dus. Ik hoop dat het nu allemaal snel over is.

Reageer ook:


WordPress