Archief voor juni 2008

Coby

maandag, 30 juni 2008

Huisje Coby NijmeijerEr was eens een heel klein huisje, met naast dat huisje een deurtje waar je door kon gaan. Via dat deurtje kwam je in een steegje en via een poortje bij het tuintje van dat huisje. In dat tuintje en in dat huisje stond allemaal speelgoed. En iedere dag kwamen er kindertjes om met dat speelgoed te spelen. En op donderdagavond werd al dat speelgoed weer opgeruimd want dan begon het weekend. Dan werden de meubels weer op hun plek geschoven en bleven ze staan tot zondagavond. Want maandag begon alles weer opnieuw en was het huisje weer voor de kindertjes. En zo ging dat al jaren.

Het klinkt als een sprookje, maar het is het huis van Coby Nijmeijer, de gastmoeder waar Casper twee dagen per week heen gaat. Toen ik te horen kreeg dat Casper maar 1 dag per week naar de opvang kon moest ik een andere oplossing bedenken. Gelukkig heeft speelwerk ook een gastouderbureau. En gelukkig bleek dat gastouderbureau al heel snel een oplossing te hebben in de vorm van Coby. We hebben een kennismakingsgesprek gehad en vanaf mei gaat Casper er op maandag en dinsdag heen.

Coby heeft Casper op schootIn het begin vond ik het moeilijk Casper af te staan en vaak mis ik hem natuurlijk ook. Maar hij is in goede handen. Een keertje moest Casper wat huilen toen ik hem bij Coby bracht en stond ik hem daar maar wat te troosten, zonder echt veel effect. “Geef maar” zei Coby. Ze pakte hem over, leidde hem af en stil was hij! Daar stond ik dan, zijn liefste moeder die hem niet stil kreeg maar Coby wel… Dan zie je toch jaren ervaring van haar eigen (klein)kinderen en vele oppaskindjes.

Aan het eind van de middag haal ik hem weer op en vaak is het er een gezellige drukte. Soms eten er kindertjes mee of tref ik andere moeders. Het is soms nog wat wennen, vooral het op tijd vertrekken ’s morgens. Maar het went. Coby vertelde dat we het treffen met Casper, het is een gemakkelijk ventje. Natuurlijk weten we het wel, maar het is zo heerlijk om te horen en zij kan het weten! In een schriftje wordt elke week bijgehouden hoe het gaat, ze plakt er ook foto’s bij. Leuk voor later.

Al met al denk ik dat we het zo leuk voor elkaar hebben. Soms voel ik me schuldig dat Casper al zo jong naar de opvang gaat en vraag ik me af of ik minder moet gaan werken. Aan de andere kant zie ik dat Casper het allemaal prima vind, dus voor hem hoef ik het geloof ik niet te laten. Hij leert nu ook al vroeg met andere mensen en kinderen om te gaan en dat vind ik wel prettig. Tot zijn vierde jaar zit hij wel goed. En voor je het weet is dat ook al weer zo ver.

Dit kreeg Casper bij Coby

Oorpijn is echt niet fijn!

maandag, 30 juni 2008

Mijn mannetje is voor het eerst ziek geweest. Dat was echt niet fijn.
Begin juni werd ik flink verkouden. Met een verdopte deus en tranende ogen zat ik achter mijn computer. En je raad het al: binnen de korste keren begon Casper ook te snotteren. Het voeden ging die week ook wat moeilijk omdat hij dan wat huilde. Met een flesje gebeurde dat trouwens niet. Zaterdag 7 juni kwamen Jelte en Carolien langs en aan het begin van de avond was er niets aan de hand Totdat we hem op bed wilden doen. Hij bleef maar huilen en wilde niet dat we hem neerlegden. We hebben hem dan maar een hele poos bij ons gehouden, op schoot en in het wippertje. Op een gegeven moment was hij heel erg moe en heb ik hem liggend nog een voeding gegeven waarbij hij al drinkende in slaap viel.

Casper bij ons in bed

De volgende dag moest hij weer zo huilen en viel het ons op dat hij steeds met z’n knuistjes bij z’n oortjes zat. Toch het nummer van de thuiszorg gebeld. Die bevestigde ons vermoeden. Ook dat de borstvoeding lastig gaat in tegenstelling met de fles hoort bij oorpijn omdat hij aan de borst veel harder moet zuigen en dat doet pijn. Ze adviseerde ons contact op te nemen met de huisartsenpost. Zogezegd zo gedaan. Gelukkig had ik al neusspray en zetpilletjes met paracetamol in huis gehaald (moeders: doen!). Als het na 3 dagen nog niet over was moesten we contact opnemen met de huisarts.

Die week ging het wel weer goed. Maandag heb ik hem wel thuis gehouden. Ik heb gewerkt terwijl hij sliep en geregeld dat hij donderdagochtend nog naar Coby kon zodat ik mijn werk wat kon inhalen. Hij sliep die week wel onrustig en was af en toe wat huilerig, maar hij leek geen echte pijn meer te hebben.

Tot het weer weekend was. Weer brullen, dit keer echt hard. Wat zielig! De 3 zetpillen die hij mag zo veel mogelijk over de dag verdeeld en maar troosten. Gelukkig viel hij van de paracetamol heel diep in slaap. Het was dat weekend erg warm, dus hebben we hem in de kinderwagen op de gang gezet, waar het wat koeler was.

Maandag meteen met hem naar de dokter geweest en een penicillinekuurtje gekregen. Ze hadden het gemengd met vloeistof en ik kon hem 3 maal daags 1 ml geven. Gelukkig vond hij het heel lekker en at hij het met gemak van een theelepel. Die maandag heb ik hem bij me in bed gelegd en gewacht tot hij in slaap viel. Iedere keer als ik uit bed wilde stappen, huilde hij weer dus ben ik maar bij hem blijven liggen. Zo is hij al slapend en huilend de dag door gekomen. Het is echt vreselijk te zien dat m’n ventje zo’n pijn heeft terwijl je er zo weinig aan kan doen. Ik zou het zo over willen nemen of hem zeggen dat het wel weer over gaat, maar dat kan nou eenmaal niet. Mijn enige troost is dat hij het zich, wanneer dit allemaal weer voorbij is, zich er niets meer van zal herinneren. Het enige wat ik kon doen was hem troosten en dicht bij hem blijven. Toen Geert iets eerder thuis kwam heb ik even mijn hart bij hem opgehaald want het was echt een zware dag.

De volgende dag ging het weer wat beter en heb ik hem toch maar weer naar Coby gebracht.
Aan het eind van de week knapte hij weer lekker op en in het weekend ging het weer goed. Vorige week was hij weer helemaal zijn eigen vrolijke zelf. Gelukkig maar. Hij bleef alleen wat snotterig.

Afgelopen zaterdag begon de ellende echter weer opnieuw. Casper wilde ’s avonds niet slapen en bleef weer huilen. Op een gegeven moment toch maar weer de huisartsenpost gebeld en met hem er heen gegaan. Een jonge stagiaire en een arts hebben naar zijn oortjes gekeken. Dat was lastig want Casper blijkt kleine oorgangen te hebben. Heel rustig en zelfs vrolijk onderging hij het onderzoek. Toen ze echter in zijn linkeroortje keken, moest hij huilen. Ze dachten ook iets van ontsteking te zien. Advies: sprayen met neusspray en een zetpilletje. Zo gezegd zo gedaan en gelukkig sliep hij de hele nacht rustig door.

Gistermorgen was alle weer in orde. We hadden een afspraak bij Jelte en Carolien in Leeuwarden en daar zijn we dan ook heen gegaan. Daar werd hij weer huilerig. Steeds maar bij ons gehouden totdat hij na het eten echt slaperig werd en ik hem na een voeding eindelijk in de kinderwagen kon leggen. En wij maar zeggen: echt het is een heel rustig baby’tje. Jelte en Carolien treffen het niet met Casper.

Vanmorgen leek het wel weer goed dus heb ik hem toch maar weer naar Coby gebracht. Als het niet gaat belt ze me en haal ik hem weer op. Ik heb ook even de huisarts gebeld en overlegd. Als het morgen niet gaat dan breng ik hem weer langs. Afwachten dus. Ik hoop dat het nu allemaal snel over is.

Hé mannetje, wat gaat dat snel…

zaterdag, 28 juni 2008

Hé ventje, het is tijd voor een update.
Je bent nu 19 weken oftewel een dikke 4 maand oud.

Casper met een doekje op zijn hoofdJe ligt nu in de box en kletst honderd uit. Ik weet niet helemaal zeker of je het er nog mee eens bent maar je huilt in ieder geval nog niet. Maar dat zal niet zo lang meer  duren.
Even je speentje er ingedaan.

Al draaiend en wurmend draai je al de hele box door. Gisteren had Geert je op je rug in de box gelegd en toen hij even later terug kwam lag je lekker op je buik. Als we je op je buik op de grond leggen, zit je heerlijk om je heen te koekeloeren. Ook gooi je je kont in de lucht en maak je met je beentjes kruipbewegingen. Je armpjes werken nog niet zo mee, maar als je je even boos maakt, schuif je toch zo een heel stuk naar voren.

Je favoriete spelletje is gaan staan. Als je ons ziet lach je, steek je je handjes al uit en doe je je beentjes alvast een beetje omhoog. Dan moeten we je aan je handjes omhoog trekken tot je zit en dan ga je (met onze hulp) rechtop staan. Dit kun je al helemaal zelf als we jou in evenwicht houden. Soms staan we samen te dansen, jij op tafel, al swingend en wiebelend. Hier begon je trouwens al heel vroeg mee, volgens mij al met zo’n 2 maand. Je bent heel erg sterk.
Op schoot mag je ook graag recht op zitten.

Casper op de buikAls papa je hoog inde lucht laat vliegen dan heb je ook veel plezier. Wel oppassen dat je hem er niet helemaal onder kwijlt, wat een water komt er uit dat bekkie van je! Het nieuwste spelletje is nu paardje rijden op mijn knie. Eigenlijk vind je alles leuk waarmee je aandacht krijgt. Gelukkig ben je ook heel tevreden in de box of in de kinderwagen.

Verder klets je, als je het naar je zin hebt, honderd uit. Dat begint als je wakker wordt. Vanmorgen kleedde ik je aan en toen gilde je van plezier. Je bent een heel vrolijk kereltje die voor iedereen wel een lach over heeft. Ik ben helemaal verliefd op die stralende tandeloze lach van je (en met mij meer mensen).

Ook vind je leuk om van alles te voelen met je handjes maar ook met je mond. Alles wordt er in gestoken en gevoeld. Laatst zat je weer eens op mijn vinger te kauwen, en hoewel je nog geen tanden hebt, heb je best scherpe kaken waarmee je flink hard kan kauwen! Dat doen we dus niet te vaak.

Inmiddels heb je het voor elkaar, je zit lekker bij papa op schoot te spelen. Gisteren zag ik weer wat foto’s van je van toen je net geboren was (Simone’s weblog). Wat een verschil, ongelofelijk! Het is geweldig om te zien hoe je elke dag weer groeit en er weer wat bij leert.

TOB (trots op borsten)

donderdag, 19 juni 2008

Al tijdens de zwangerschap wordt je gestimuleerd om borstvoeding te geven. En niet zo’n klein beetje ook. Het is beter voor de ontwikkeling, weestand, tegen allergieën en allerlei ziektes en kwaaltjes. Daarnaast biedt het allemaal voordelen voor de moeder. Het grappige is dat mijn moeder mij vroeger met de fles heeft groot gebracht omdat dat juist beter zou zijn. Ik weet het niet. Op de pakken kunstvoeding staat uitgebreid beschreven wat de overeenkomsten met borstmelk en de toegevoegde extra stoffen extra stoffen zijn, naast het verplichte zinnetje dat moedermelk natuurlijk de beste keuze is. Maar ik volg braaf de geldende norm en kies voor borstvoeding. Het is in ieder geval gevarieerder omdat hij krijgt wat ik eet en ik geloof best dat hij mijn antistoffen krijgt als ik verkouden ben. Ik heb er zelfs een cursus voor gevolgd die gegeven werd door de thuiszorgorganisatie. Ik ben blij dat ik dat gedaan hebt, want je bent daardoor net iets beter voorbereid.

Casper aan de borst

Casper is bij de geboorte binnen een paar minuten bij mij aangelegd. Dat was een vreemde en heel bijzondere ervaring: je kindje voor het eerst aan je borst. De eerste week was wennen. Casper sliep liever dan dat hij dronk en mijn tepels werden een beetje schraal. Maar dat verdween snel door te smeren met Bepanthen zalf (tip!) en later door de tepel na het drinken even in te smeren met een beetje melk. Het is een kwestie van doorzetten, op een gegeven moment wordt het vanzelf minder gevoelig.

Borstvoeding is aan de ene kant heel erg leuk en fijn, maar soms wordt je er ook wanhopig van. Casper heeft een poosje gehad dat hij enorm begon te huilen tijdens de voeding. Wat daar de reden van is??? Ik heb gedacht aan buikkramp, spruw, te weinig melk en later ook oorpijn. Spruw heeft hij gelukkig niet gehad, maar je twijfelt aan alles. Ik heb jankend met Casper op de bank gezeten. Gelukkig heb ik Geert met zijn nuchtere kijk op de zaken. “Probeer het straks nog eens en als het echt niet meer gaat kun je altijd stoppen, je hebt het al 3 maand volgehouden.“ Vaak was dat al genoeg om weer met nieuwe moed verder te gaan.

Toen hij ook even wat minder groeide dacht ik aan te weinig melk en heb ik een plan de campagne opgezet: vaak aanleggen en zodra hij begint te huilen: wisselen van borst. Als het echt niet meer gaat: speentje en later nog eens proberen. Vanwege een baarmoederontsteking die ik kreeg in de tweede maand moest ik van de dokter aan de pil. Twee weken geleden heb ik die laten vervangen door een minipil (één hormoon ipv. twee).

Medela Mini Electric PlusEn dan het kolven.
Ook het kolven moet je er echt echt voor over hebben. Kolven is niet leuk! Ik kolf 4 dagen per week en dat is best veel. Op kantoor heb ik het opberghok omgedoopt tot kolfruimte: briefje niet storen aan de deur, neusspray met Syntocynon (synthetisch hormoon voor toeschietreflex) in de neus en melken maar. Moehoe! En met kolven krijg je dus nooit dezelfde hoeveelheid er uit als je kindje er uit zuigt. Als ik er 60 ml uit krijg is dat oké, als ik 100ml heb dan ben ik helemaal trots op mijn borsten! Één keer kreeg ik er een volledige voeding (140ml) uit, wauw! Drie weken geleden kreeg ik er bijna niets uit. Ik hing op dinsdag ieder uur aan dat ding voor maar 20 tot 40 ml per keer. Ik kon wel janken (heb dat ook gedaan). Zou het aan het kolfapparaat liggen? Tijd voor actie. Ik heb een professioneel kolfapparaat gehuurd bij het borstvoedingscentrum Zwolle en een telefonisch consult aangevraagd. Daar liep ik dan een enorme koffer naar het werk te sjouwen. Maar ik kon het verschil duidelijk merken. Dit apparaat deed meer zuigbewegingen per minuut en ook op een andere, meer natuurlijke, manier.

Medela Pump In Style AdvancedHet bleek dat het apparaat wat ik had meer bedoelt was voor moeders die minder kolven. Voor de “intensieve kolver” was zwaarder geschut nodig. Medela heeft een kolfapparaat die in een rugzak zit met een vakje voor een fotootje, een koeltasje met flesjes en een voorgevormd element, handpomp en vakje voor een flesje en met mooie metalen dingetjes aan de rits. Al die extra dingetjes maken hem dus ook extra duur, maar goed, de pomp is wel erg goed. Ik merkte meteen verschil. En het is het geld waard zolang ik hiermee langer voeding kan geven aan Casper. (Aanstaande moeders die minder dan 4 dagen per week gaan kolven: mijn vorige apparaat is te koop voor 95 euro!)

De voeding gaat weer goed. Casper drinkt lekker door totdat hij vol zit en het kolven gaat beter (hoewel ik er soms wel extra uit moet ’s nachts). Nu is het weer leuk en de moeite waard om het te doen. Het is inderdaad iets intiems tussen Casper en mij en het is bijzonder om iets voor hem te kunnen doen wat ik hem alleen maar kan geven. Ik ben trots op mijn borsten! Op naar de volgende maand!
 


WordPress