Archief voor november 2007

28 weken

dinsdag, 27 november 2007

28 weken liggingDe baby:
Ongeveer 33 cm lang en ruim 1 kilo.
Vanaf nu begint de baby onderhuids vet te krijgen. Is hij nu nog erg mager om te zien, de komende weken verandert dat en krijgt hij langzaam maar zeker een vetlaagje.Ook de botten van de baby beginnen te veranderen. Tot nu toe was het vooral kraakbeen, maar dit begint nu langzaam te verbenen en sterker te worden.

Vanaf nu groeit de baby gemiddeld met 200 gram per week.

Vanaf 28 weken heet een geboorte een premature geboorte. Nog steeds een geboorte met heel veel risico’s, maar de kansen voor de baby stijgen nu snel. Het hoeft niet gezegd te worden dat het veel beter is als de baby nog minimaal 9 weken bij je blijft.

Jij:
Het kan nu zwaar beginnen te worden, vooral als je hele dagen werkt en zwaar lichamelijk werk hebt kan je wat extra klachten krijgen.Harde buiken komen in deze periode voor. Een harde buik kenmerkt zich door het heel hard worden van je baarmoeder, maar het doet geen pijn (of een heel klein beetje). Een paar keer per dag een harde buik is heel normaal, maar heb je ze meerdere keren per uur, dan is dit echt een teken van lichaam dat je te druk bent. Heb je harde buiken en vertrouw je het niet, ga dan even rustig liggen. Leg een warmwaterzak tegen je buik aan en blijf een half uurtje liggen, als de harde buiken dan afnemen, dan is het goed. Blijven ze gewoon doorgaan, neem dan contact op met je verloskundige of arts.

28 weken

Daar ben je dan…ik voel je wel

zondag, 25 november 2007

In de 18e week (woensdag ochtend) voelde ik het voor het eerst: ik zat rustig achter mijn computer te werken toen ik in mijn buik een rommeltje voelde. Ken je dat gevoel als je een zenuwtrekje hebt, bijvoorbeeld bij je oog? Maar dan in mijn buik. Omdat ik al gelezen had dat ik het kindje rond week 20 zou kunnen voelen was ik er al een beetje op bedacht. Hoewel ik meteen wel het idee had dat dit “de gup” moest zijn, was het ook zo snel voorbij dat ik me afvroeg of dit het was.

’s Avonds lag ik in bed en daar was ie weer: bonk bonk bonk. Dit keer was er geen twijfel mogelijk: dit was de eerste keer dat ons kindje zich voelbaar meldde. Geert sliep al dus ik kon het hem nog niet vertellen. In stilte heb ik hem/haar gedag gezegd en het Geert ’s morgens meteen verteld.

Op zich was ik een beetje verbaasd dat ik het al zo snel kon voelen, maar bij de echo bleek dat mijn placenta aan de achterkant tegen de rug ligt. Daardoor voel ik het gemakkelijk tegen mijn buik. Ik dacht dat de placenta altijd op dezelfde plaats zat maar dat is dus niet zo.

Het duurde natuurlijk wel even voordat Geert ook wat voelde. Als ik wat voelde maakte ik daar te pas en te onpas melding van. En Geert mijn buik maar voelen. Iedere keer als Geert een hand op mijn buik legde hield ie er mee op. En dat terwijl het een moment daarvoor nog zo driftig had liggen schoppen.

Op een avond gebeurde het dan toch: Geert lag met z’n arm over mijn buik en de gup besloot er eens een keertje tegen aan te schoppen. Eureka! Ik was helemaal blij dat Geert het nu ook gevoeld had. Geert was er wat nuchterder onder, ook omdat hij maar een heel zacht rommeltje voelde. Van binnen voelt dat natuurlijk veel harder.

Inmiddels voel ik het kindje iedere dag. Vooral op momenten dat ik rustig achter de computer zit te werken of lekker op de bank zit/ in bed lig. Ook worden de schoppen steeds harder. Gelukkig doet het niet zeer, ik vind het wel gezellig. Geert voelt het ook wel, maar lijkt nog steeds niet erg onder de indruk, hoewel hij wel moet lachen om mijn enthousiasme.

Laatst waren we bij Vincent en Simone en had ik een glas koude Chocomel (mijn favoriete drankje momenteel). Ik had het glas op mijn buik staan (zo bol ben ik, zal een foto maken). Misschien kwam het omdat het glas zo koud was, hij/zij schopte er precies tegen aan. Het glas hopte op mijn buik. Wat een grappig gezicht.

Vanmorgen voelde ik een kleine bobbel boven op mijn buik, zo duidelijk dat Geert het ook voelde. Meestal is die bobbel wat groter, vermoedelijk een hoofdje of kontje. Dit moest haast wel een voetje zijn. Ik had mijn hand er op liggen en ineens voel ik het onder mijn hand weg schuiven. Ik kan steeds meer verschillende dingen voelen: nu dus een voetje. Ook voel ik het verschil tussen schoppen (bonk bonk) of als het wat kleinere bewegingen maakt (rommel rommel) of een golfbeweging onder mijn hand als het schuift. Dat laatste is een heel raar gevoel in mijn buik, ik voel het kind schuiven tegen mijn buikwand. Het wordt steeds leuker!

Pieken en dalen

zondag, 25 november 2007

Na 3 maanden zwangerschap had ik last van 1 van de meest gewraakte zwangerschapskwaaltjes: hormonen!
Gelukkig werd ik er niet een compleet ander persoon maar ik merkte dat mijn emoties net iets sterker waren dan normaal.

KluunAls Geert op me liep te mopperen* dan was ik meteen in tranen. En daar werd ik dan nog verdrietiger van omdat “ik normaal helemaal niet zo ben! Boehoe!”. Gelukkig had Geert het boekje wat ik hem had gegeven** al een heel stuk gelezen en daar stonden 2 gouden regels in:
-Plat liggen en wachten tot de storm weer is gaan liggen
-Meeveren met de emoties van je vrouw
En dat deed hij. Meestal was hij meteen heel erg lief en liet me in zijn armen uithuilen. Wat dat betreft is die zwangerschap niet eens zo gek nog niet!

Het is me ook twee keer overkomen dat ik in mijn auto zat en dat er en liedje op de radio was waarvan ik spontaan moest huilen. Dan denk je vast: dat moeten wel heel gevoelige liedjes zijn. Nou niet dus! John Denver met “Take me home country roads”. Nou vraag ik je! De andere keer was door een liedje van de Frattellis, de feestband bij uitstek. Ik moest huilen en lachen tegelijk om die vreselijke vertoning. Gelukkig zat ik alleen in de auto.

Aan de andere kant worden positieve emoties soms ook flink versterkt. Ik kan de slappe lach krijgen om iets wat helemaal niet zo grappig is. En ik loop constant met mijn hoofd in de wolken. En volgens mij wrijven die hormonen ook een beetje op Geert af want hij is nog nooit zo lief geweest.

*  correctie van Geert:
  
als hij eens liep te mopperen omdat hij dat normaal gesproken bijna nooit doet
**Help! Ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt van Kluun

Jajaja!

zondag, 25 november 2007

shame01a.jpgIk weet het, ik weet het. Ik heb ruim anderhalve maand niets geschreven….
Ik ben even heel erg druk geweest. Dat ben ik uiteraard nog steeds maar ik zal even wat meer tijd vrij maken om er af toe wat in te zetten.

Dus Henk, Carel, Tineke en al de anderen die er over begonnen: ik ga mijn leveren beteren! Echt waar! Zal nu meteen even wat berichten schrijven want ik heb genoeg te vertellen….


WordPress