Archief voor juni 2007

Moeders voor Moeders

vrijdag, 29 juni 2007

Hoewel het in februari in Meppel nog niet mogelijk was, bleek dat ik me dit keer kon opgeven voor Moeders voor Moeders.
De organisatie Moeders voor Moeders zamelt urine in van zwangere vrouwen. Uit de urine van deze vrouwen wordt het hCG-hormoon gewonnen. Dit hormoon wordt door farmaceutische bedrijven verwerkt tot geneesmiddelen, die worden gebruikt bij vruchtbaarheidsbehandelingen.

Goede zaak, leek me dus!
Grappig is dat in mijn babyboek ook een brief zit aan mijn moeder, die heeft het ook gedaan.
Blijkt dus dat ze al 75 jaar bestaan.

Vanmiddag om 1 uur kwam Wilma van MvM met twee grote tassen langs.
In die tassen zaten 2 kratjes met iedere 4 flessen en een opvangbak voor op de WC.
Deze moet ik 1 keer per week omwisselen (het hele krat, vol of niet) bij een inzamelpunt in Meppel.

Vervolgens allemaal leuke dingetjes gekregen:

  • een informatiefoldertje en een inormatiekrant van MvM
  • het 9 maanden magazine
  • CD-rom “baby op komst”
  • DVD “het wonder van een nieuw leven” (kon kiezen tussen dit of een boek)
  • Dick Bruna kinderserviesje
  • Lief nachtlampje

Als dat geen verwennerij is!
Leuk hoor, zwanger zijn.

Toen ze weg was gelijk maar in het potje geplast…..

Moeders voor Moeders   Moeders voor Moeders
Het krat, de flessen en de kan waarin ik moet plassen…   Alle spulletjes die ik gekregen heb!

Week 7, mijn pinknagel…

woensdag, 27 juni 2007

7 wekenJe baby is ongeveer 1 cm groot.
Je baby begint zich al te vormen naar een mensje, het heeft al duidelijk armpjes en beentjes, en is zo groot als je pinknagel. De armen en benen ontwikkelen zich in deze periode zeer snel. De armen iets sneller dan de benen. Dit blijft na de geboorte ook zo, je kindje kan sneller dingen vastpakken dan lopen. Het staarte is verdwenen. De ruggenwervel heeft 32 tot 34 wervels gevormd. Het skelet is nog niet verbeent, het is dus nog heel zacht. Het hartje is nu helemaal af, en het belangrijkste, het klopt al. Het hartje bestaat uit één holte met vier kamers Het is al sterk genoeg om bloedcellen door het lijfje te pompen. De uitlopers van de zenuwcellen beginnen contact met elkaar te maken. Per minuut worden er zo’n 100.000 nieuwe zenuwcellen aangemaakt. Nog voor de geboorte worden dat er 100 miljard.Ook de hersenen functioneren al. De lippen, neusvluegels en tong zijn ook al gevormd. Het is zelfs al duidelijk waar de tanden zullen komen. Er zijn al echte tandenstompjes aanwezig. De lever maakt bloedcellen aan. Hoewel het hoofdje er nog wat bobbelig uitziet en in een wat eigenaardige hoek op het lijf staat, het ligt voorover op de obrst, krijgt het toch al een menselijk vorm. De hormonen kunnen jouw lichaam aardig dol maken. Misschien ben je heel erg misselijk, en ook wisselt je stemming misschien vaak van blij naar stoffen bij jouw kindje terecht komen. Bij de meeste vrouwen is de ergste misselijkheid na de eerste drie maanden verdwenen.

Auw!

woensdag, 27 juni 2007

Vanaf een paar dagen voordat ik positief testte tot en met vandaag heb ik al pijn in mijn buik.
Het lijkt wel wat op menstruatiepijn maar dan erger.
Het straalt door naar mijn rug en als het een erge “aanval” is dan breekt het koude zweet me uit en weet ik niet hoe ik moet staan/zitten/liggen. Vooral ‘s morgens na het opstaan deed het zeer, maar ook op andere momenten. Gelukkig is het met een paracetamol (zonder coffeine) in ongeveer 10 minuten over.

Poosje mee in mijn maag gezeten en vorige week ook mee naar de dokter geweest. Die was even bang voor een evt. buitenbaarmoedelijke zwangerschap maar na wat onderzoek is dat gelukkig niet het geval. Toen hij op mijn baarmeoder en eierstokken drukte, deed dat namelijk geen pijn. Buikgriepje misschien?

Maar een buikgriep was het ook niet, nog even bang geweest het juist opstopping was maar dat was het ook niet (lang leve het pruimensap!)

Maar ja, wat is het dan wel?
Vooral Geert maakt zich er veel zorgen om.
Dus, tussen de middag toch maar de verloskundige gebeld.
Na 45 minuten in gesprek eindelijk iemand aan de telefoon.

Ik omschreef mijn klachten en ze had al redelijk snel een conclusie: bandenpijn:
“een raar, pijnlijk gevoel onder in je buik. De deskundigen denken dat dat komt door de spanning in de ophangbanden van de baarmoeder of in de baarmoeder zelf. Het is in ieder geval niet iets om je ongerust over te maken. En gelukkig, niet iedereen er last van.” yeah, right!

Ze zei dat ik dit waarschijnlijk vooral voelde na het veranderen van houding.
Opstaan uit bed of van de bank: ja dat klopt wel!

Je begrijpt dat ik behoorlijk opgelucht ben met deze info!
Meteen een aspraak gemaakt voor een eerste gesprek: 10 juli om 14:20.
We gaan bespreken of we een onderzoek willen voor een kansberekening voor afwijkingen (down syndroom etc.)

Nu nog een afspraak voor de echo maken.
Jee!

week 6

vrijdag, 22 juni 2007

Week 6Je baby is ongeveer 5 mm groot.
Deze week kan je het echt zeker weten, je bent zwanger. Je baby ziet er nu uit als een piepklein oortje, en het hoofdje, nek, ogen en oren zijn al gevormd. De ogen hebben zelfs al een lens. De oogleden ontwikkelen zich pas later. De hersenen zijn al weer iets verder ontwikkeld. Je baby heeft al een bloedsomloop. Ook is er al een begin gemaakt in de ontwikkeling van de organen als de nieren, lever en maagdaromsysteem. In deze week begint het hartje van jouw kindje te kloppen. Met een inwendige echo is het vaak in dit stadium al waar te nemen. Het hartje van jouw kindje klopt erg snel en op de echo ziet het eruit als een soort knikkerlichtje. Hoewel je baby nog geen echt gezicht heeft, heeft hij al wel een nek, een hersenmassa en een soort bobbelig hoogd. De vorming van het hoofd wordt snel gevolgd door de onwikkeling van buik en borstholten. Er komt een begin van de armen, het lijken in het begin net pedels, zonder vingertjes. Misschien heb je last van ochtendmisselijkheid, of andere zwangerschapstekenen. Om te plassen hoef je waarschijnlijk in deze periode niet veel moeite tdoen. Je baarmoeder groeit nog steeds in je bekken en oefent zo druk uit op jouw blaas.

Zwanger!

zondag, 17 juni 2007

Zondagochtend 8:45: ik kan niet meer wachten…
Ik zit in het vakantiehuisje van Nynke’s vader op Terschelling want het is Oerol (mijn eerste keer).
Maar het is vaderdag en ik heb een sterk vermoeden: ik heb deze week dezeflde buikpijn als de eerste keer dat ik zwanger was. En ik ben ruim 2(!) dagen over tijd.
Ik ben met zowel tampons als met een zwangerschapstest in mijn tas vertrokken, je weet maar nooit.
Eigenlijk wil ik ook wel wachten tot ik thuis ben bij Geert, maar aan de andere kant: ik wil het weten en het is vaderdag!

Ik heb de test de vorige avond al klaargelegd, verpakt in een papiertje zodat ik Nynke, Charlotte en Rob niet wakker hoef te maken als ik naar de WC ga. Ik heb een 20 minuten wakker gelegen in twijfel of ik het zou doen. Moet ik niet 2 dagen wachten tot ik thuis ben en maakt het uit dat ik weinig slaap en veel rose heb gehad? Nu moet ik toch echt nodig plassen en ik besluit: ik ga het doen!

Zwanger!Ik moet inmiddels zo nodig dat ik de test al wiebelend in elkaar moet zetten en daar zit ik dan, plassend over het staafje.
De test knippert, dop er op en wachten….
In mijn hoofd bereid ik me er alvast op voor dat de test zegt “niet zwanger” om teleurstelling te voorkomen.
Na nog geen minuut verschijnt de tekst “zwanger” in het display.
Ik kan het niet geloven, maar het staat er! Zwanger! Zwanger! Zwanger!!!!
Tijd voor een dansje in de woonkamer (maar wel zachtjes).

Klaas is wakker geworden van mijn geplas en komt de kamer in.
We kletsen even over hoe het vannacht is geweest enzo…
Gelukkig gaat hij een beetje aanrommelen en kan ik buiten Geert even bellen.

Hij is al wakker en ik vertel hem het nieuws: een vaderdagcadeautje. Hij is blij en opeens wou ik dat ik bij hem was.
Gelukkig is hij niet boos dat ik het vandaag heb gedaan. Hij gaat straks naar Vincent en Simone vanwege de Formule 1 en zal het hen vast vertellen. Natuurlijk vertelt hij het Tineke ook!

Vervolgens bel ik Carel (het is immers vadrdag) die in Spanje zit. Bij mijn eerste vraag (waar zitten jullie nu?) wordt ik doorgegeven aan Janny. Dus vertel ik het haar. Natuurlijk zijn ze blij.

Ik merk dat iedereen (inclusief ik) blij is maar iets voorzichtiger dan vorige keer. Dat maakt niet uit, het moet bij mij ook wat meer inzinken.
Als ik de slaapkamer weer insluip zijn Nynke, Charlotte en Rob ook wakker. Nynke vraagt of ik naast haar en Charlotte kom liggen. Ik laat de test zien. Dat levert me een hele dikke knuffel op!
Charlotte en Rob vinden het ook leuk.

De hele dag moet ik het aanhoren! In de supermarkt vertelt Nynke het aan een onbekende vrouw (na toestemming) en de hele dag worden er grapjes over gemaakt. Wat is dit leuk! Ik drink dubbelfris in dezelde kleuren als hun rose en we hebben veel plezier. Voordeeltje: ik kan nu Bob zijn zodat ik iedereen naar de voorstelling van vanavond kan rijden (Théatre du Centaure – Cargo: moccht je ooit de mogelijkheid hebben: gaan!).

Als het meisje wordt dan moet ze mar Rose heten en Nynke heet al aangeboden op te passen.
Ik hoop dat het goed komt….vast wel!


WordPress