Archief voor ‘Lief dagboek’

Spookje

dinsdag, 10 juli 2007
echo
klik op de foto
Dames en heren! (tromgeroffel) Mag ik aan u voorstellen: mijn vlekje! (applaus).Vanmorgen was het dan zo ver, de echo! Geert en ik waren vanmorgen om 8:45 in het ziekenhuis. Eerst even een ponskaartje maken en toen naar afdeling 21 gynaecologie. Gelukkig moesten we daar wachten want ik was nog even misselijk. Beter van te voren dan tijdens de echo, dacht ik zo maar.

Eenmaal binnen wat informatie verstrekken en de datum berekenen. Blijkt dus dat mijn datum dus 13 februari is ipv. 21 (dat scheelt weer een week!) Ik ben nu dus 8 weken en 3 dagen zwanger. Grote kans dat het verwekt is op de dag dat we 17 jaar verkering hadden (3 juli).

Het moment suprême: kleed u maar uit, het was namelijk een inwendige echo. In de beugels en kijken maar. Ja hoor, daar was het op het scherm: een zwart gat in mijn buik met daarin een vaag vlekje. In het midden bewoog het iets: “Kijk daar klopt het hartje!”. Ik kan je vertellen: ik was opgelucht! Een hartje, het is er! Welkom! Een keertje hoesten (en lachen) om het te laten bewegen, wauw!

Voor de rest is het moeilijk er iets zinnigs van te maken, maar het maakt me niet uit, het is er en het leeft! Volgens de verloskundige ben ik nu anders dan toen ik nog in de wachtkamer zat: ik ben nu veilig zwanger. Alles ziet er precies uit zoals het hoort en volgens de meting is het 1,5 cm. waarmee de datum klopt. Ik dacht al op 2 cm. te zitten, maar wat maken die 5 mm. uit.

En oh ja, het is er eentje. (meer dan genoeg)

spookjeDe foto is gemaakt en er staat een kruisje bij wat het hoofdje is. Ligt het dan nu ondersteboven? Ik vind het nog het meeste op een klein spookje lijken.

Oh, ik moet opschieten met dit berichtje, ik krijg een mailtje van Geert:
Waar blijft de scan??” Haha, de trotse vader!

Het kriebelt nu ook in mijn maag…

vrijdag, 06 juli 2007

misselijkJawel, het overkomt me dan toch: ochtendziekte. Meestal komt het opzetten net nadat ik even wakker ben maar echte “porselein inspecteren” meestal een half uurtje later. Het maakt in ieder geval dat ik me wat zwangerder voel dus eigenlijk is het helemaal niet zo erg. Een vrouw moet er nou eenmaal wat voor over hebben ;-) .

Eerlijk gezegd is het best te doen omdat het vooral ’s morgens is, dus goed te overzien. De rest van de dag ben ik ook wel een beetje misselijk, maar dat is meer een zeurderig gevoel op de achtergrond, dus dat stoort me niet zo erg.
glaasje water
Van de week hing ik een keertje al over de rand voordat Geert naar zijn werk moest. Lastig, want hij moest toch echt weg, volgens mij wist hij niet zo goed wat hij er mee aan moest. Dan maar een glaasje water gegeven waarna hij weg durfde toen ik zei dat hij moest gaan. Voordeel: hij heeft de hele dag aan mij gedacht!

Gisteren moest ik naar Groningen om een instructie te geven. Ik ga op reis en ik neem mee: een emmer! Mocht ik onderweg moeten stoppen, dan ben ik in ieder geval goed voorbereid… Gelukkig was het niet (meer) nodig.

Oh ja, vandaag mijn eerste volle kratje “vruchtbaarheidsmedicijn” weg brengen!
4 flessen vol! Zou het genoeg zijn voor een pilletje?

De eerste afspraken

dinsdag, 03 juli 2007

Gisteren heb ik met het ziekenhuis gebeld en ik kan 10 juli voor de echo!
Wauw, dat is volgende week al!
Ik moet er ‘s morgens om 9 uur zijn en het wordt een inwendige echo.
Ze doen dat zo vroeg omdat ze dan precies kunnen zien hoeveel weken ik onderweg ben.
‘s Middags om 14:20 dan naar de verloskundige om te bespreken of we een onderzoek willen.
Dan doen ze een kansberekening op hoe groot de kans is op een afwijking.
Eerlijk gezegd weet ik niet of ik zo’n kansberekening wil (het zegt eigenlijk nog niet zoveel) maar ik hoor graag wat ze er over te zeggen heeft.

Geert gaat mee

Moeders voor Moeders

vrijdag, 29 juni 2007

Hoewel het in februari in Meppel nog niet mogelijk was, bleek dat ik me dit keer kon opgeven voor Moeders voor Moeders.
De organisatie Moeders voor Moeders zamelt urine in van zwangere vrouwen. Uit de urine van deze vrouwen wordt het hCG-hormoon gewonnen. Dit hormoon wordt door farmaceutische bedrijven verwerkt tot geneesmiddelen, die worden gebruikt bij vruchtbaarheidsbehandelingen.

Goede zaak, leek me dus!
Grappig is dat in mijn babyboek ook een brief zit aan mijn moeder, die heeft het ook gedaan.
Blijkt dus dat ze al 75 jaar bestaan.

Vanmiddag om 1 uur kwam Wilma van MvM met twee grote tassen langs.
In die tassen zaten 2 kratjes met iedere 4 flessen en een opvangbak voor op de WC.
Deze moet ik 1 keer per week omwisselen (het hele krat, vol of niet) bij een inzamelpunt in Meppel.

Vervolgens allemaal leuke dingetjes gekregen:

  • een informatiefoldertje en een inormatiekrant van MvM
  • het 9 maanden magazine
  • CD-rom “baby op komst”
  • DVD “het wonder van een nieuw leven” (kon kiezen tussen dit of een boek)
  • Dick Bruna kinderserviesje
  • Lief nachtlampje

Als dat geen verwennerij is!
Leuk hoor, zwanger zijn.

Toen ze weg was gelijk maar in het potje geplast…..

Moeders voor Moeders   Moeders voor Moeders
Het krat, de flessen en de kan waarin ik moet plassen…   Alle spulletjes die ik gekregen heb!

Auw!

woensdag, 27 juni 2007

Vanaf een paar dagen voordat ik positief testte tot en met vandaag heb ik al pijn in mijn buik.
Het lijkt wel wat op menstruatiepijn maar dan erger.
Het straalt door naar mijn rug en als het een erge “aanval” is dan breekt het koude zweet me uit en weet ik niet hoe ik moet staan/zitten/liggen. Vooral ‘s morgens na het opstaan deed het zeer, maar ook op andere momenten. Gelukkig is het met een paracetamol (zonder coffeine) in ongeveer 10 minuten over.

Poosje mee in mijn maag gezeten en vorige week ook mee naar de dokter geweest. Die was even bang voor een evt. buitenbaarmoedelijke zwangerschap maar na wat onderzoek is dat gelukkig niet het geval. Toen hij op mijn baarmeoder en eierstokken drukte, deed dat namelijk geen pijn. Buikgriepje misschien?

Maar een buikgriep was het ook niet, nog even bang geweest het juist opstopping was maar dat was het ook niet (lang leve het pruimensap!)

Maar ja, wat is het dan wel?
Vooral Geert maakt zich er veel zorgen om.
Dus, tussen de middag toch maar de verloskundige gebeld.
Na 45 minuten in gesprek eindelijk iemand aan de telefoon.

Ik omschreef mijn klachten en ze had al redelijk snel een conclusie: bandenpijn:
“een raar, pijnlijk gevoel onder in je buik. De deskundigen denken dat dat komt door de spanning in de ophangbanden van de baarmoeder of in de baarmoeder zelf. Het is in ieder geval niet iets om je ongerust over te maken. En gelukkig, niet iedereen er last van.” yeah, right!

Ze zei dat ik dit waarschijnlijk vooral voelde na het veranderen van houding.
Opstaan uit bed of van de bank: ja dat klopt wel!

Je begrijpt dat ik behoorlijk opgelucht ben met deze info!
Meteen een aspraak gemaakt voor een eerste gesprek: 10 juli om 14:20.
We gaan bespreken of we een onderzoek willen voor een kansberekening voor afwijkingen (down syndroom etc.)

Nu nog een afspraak voor de echo maken.
Jee!

Zwanger!

zondag, 17 juni 2007

Zondagochtend 8:45: ik kan niet meer wachten…
Ik zit in het vakantiehuisje van Nynke’s vader op Terschelling want het is Oerol (mijn eerste keer).
Maar het is vaderdag en ik heb een sterk vermoeden: ik heb deze week dezeflde buikpijn als de eerste keer dat ik zwanger was. En ik ben ruim 2(!) dagen over tijd.
Ik ben met zowel tampons als met een zwangerschapstest in mijn tas vertrokken, je weet maar nooit.
Eigenlijk wil ik ook wel wachten tot ik thuis ben bij Geert, maar aan de andere kant: ik wil het weten en het is vaderdag!

Ik heb de test de vorige avond al klaargelegd, verpakt in een papiertje zodat ik Nynke, Charlotte en Rob niet wakker hoef te maken als ik naar de WC ga. Ik heb een 20 minuten wakker gelegen in twijfel of ik het zou doen. Moet ik niet 2 dagen wachten tot ik thuis ben en maakt het uit dat ik weinig slaap en veel rose heb gehad? Nu moet ik toch echt nodig plassen en ik besluit: ik ga het doen!

Zwanger!Ik moet inmiddels zo nodig dat ik de test al wiebelend in elkaar moet zetten en daar zit ik dan, plassend over het staafje.
De test knippert, dop er op en wachten….
In mijn hoofd bereid ik me er alvast op voor dat de test zegt “niet zwanger” om teleurstelling te voorkomen.
Na nog geen minuut verschijnt de tekst “zwanger” in het display.
Ik kan het niet geloven, maar het staat er! Zwanger! Zwanger! Zwanger!!!!
Tijd voor een dansje in de woonkamer (maar wel zachtjes).

Klaas is wakker geworden van mijn geplas en komt de kamer in.
We kletsen even over hoe het vannacht is geweest enzo…
Gelukkig gaat hij een beetje aanrommelen en kan ik buiten Geert even bellen.

Hij is al wakker en ik vertel hem het nieuws: een vaderdagcadeautje. Hij is blij en opeens wou ik dat ik bij hem was.
Gelukkig is hij niet boos dat ik het vandaag heb gedaan. Hij gaat straks naar Vincent en Simone vanwege de Formule 1 en zal het hen vast vertellen. Natuurlijk vertelt hij het Tineke ook!

Vervolgens bel ik Carel (het is immers vadrdag) die in Spanje zit. Bij mijn eerste vraag (waar zitten jullie nu?) wordt ik doorgegeven aan Janny. Dus vertel ik het haar. Natuurlijk zijn ze blij.

Ik merk dat iedereen (inclusief ik) blij is maar iets voorzichtiger dan vorige keer. Dat maakt niet uit, het moet bij mij ook wat meer inzinken.
Als ik de slaapkamer weer insluip zijn Nynke, Charlotte en Rob ook wakker. Nynke vraagt of ik naast haar en Charlotte kom liggen. Ik laat de test zien. Dat levert me een hele dikke knuffel op!
Charlotte en Rob vinden het ook leuk.

De hele dag moet ik het aanhoren! In de supermarkt vertelt Nynke het aan een onbekende vrouw (na toestemming) en de hele dag worden er grapjes over gemaakt. Wat is dit leuk! Ik drink dubbelfris in dezelde kleuren als hun rose en we hebben veel plezier. Voordeeltje: ik kan nu Bob zijn zodat ik iedereen naar de voorstelling van vanavond kan rijden (Théatre du Centaure – Cargo: moccht je ooit de mogelijkheid hebben: gaan!).

Als het meisje wordt dan moet ze mar Rose heten en Nynke heet al aangeboden op te passen.
Ik hoop dat het goed komt….vast wel!


WordPress